In de meeste huiskamers krijgt de bank het onderhoud en worden de eetkamerstoelen vergeten. Dat is precies omgekeerd aan hoe ze gebruikt worden. Een set gestoffeerde stoelen vervuilt sneller dan welk ander zitmeubel in huis, en dat komt niet doordat er slechter voor gezorgd wordt.

Het begint bij de plek. Een eetkamerstoel staat aan tafel, en aan tafel wordt gegeten. Kruimels, vet uit de lucht boven een warme maaltijd, een druppel saus, koffie. Dat komt allemaal terecht op een oppervlak dat vlak en horizontaal is en dat niets afstoot. Op een bank zit dezelfde vlek vaak op een schuin vlak of verdwijnt hij tussen de kussens. Op een zitting blijft hij liggen waar hij valt.

Dan is er het gebruik zelf. Op een bank zit je lang en beweeg je weinig. Op een eetkamerstoel schuif je aan, schuif je terug, verplaats je je gewicht en sta je weer op. Die schuivende beweging op een klein oppervlak levert veel meer wrijving per vierkante centimeter op dan een avond televisiekijken. Bij zes stoelen die dagelijks gebruikt worden, telt dat snel op.

Het derde punt is de opbouw. De zitting van een eetkamerstoel is meestal een dun schuimkussen op een harde plaat. Er is weinig materiaal om vuil in op te vangen en er is geen diepte waarin het kan verdwijnen. Alles blijft in de bovenste laag van de stof zitten, waar het zichtbaar is en waar het schuurt.

Dat laatste is de kern van het onderhoud. Kruimels en zand zijn hard en hoekig. Zodra ze tussen de vezels zakken, werken ze bij elke beweging als schuurpapier van binnenuit. De vezel slijt dan niet doordat er iemand op zit, maar doordat er korrels tussen zitten terwijl er iemand op zit. Zo ontstaan de glimmende, kale plekken midden op de zitting, meestal het eerst op de twee stoelen die altijd bezet zijn.

Daar is een gewoonte tegen bestand: regelmatig stofzuigen met een zachte borstel en niet te veel zuigkracht. De borstel maakt de korrels los uit de vezel zodat de zuiging ze kan meenemen. Een gladde mond zonder borstel glijdt er grotendeels overheen. Werk de naad tussen zitting en rugleuning apart af, want daar verzamelt zich het meeste, en neem ook de onderrand mee.

Wanneer is een set stoelen toe aan meer dan stofzuigen? Er zijn een paar duidelijke signalen. De stof voelt op de zitting anders aan dan op de rugleuning, stugger of juist gladder. De kleur van de zitvlakken wijkt af van de zijkanten, terwijl ze ooit gelijk waren. Er ligt een lichte glans op de plekken waar het meest gezeten wordt. Of het eenvoudigste signaal: de stoelen zien er als set niet meer hetzelfde uit, omdat twee ervan veel vaker gebruikt worden dan de rest.

Bij dat laatste is het verstandig de hele set tegelijk te laten behandelen en niet alleen de twee die opvallen. Anders houd je een set met zichtbaar verschil, en dat valt aan een eettafel meer op dan bij losse fauteuils. Wie daar niet zelf aan wil beginnen, legt het voor aan SuperReiniging, die de stofsoort en de opbouw van de zitting bepaalt voordat er water aan te pas komt.